Iedereen kent wel een familielid, vriend of een kennis die ongeneeslijk ziek is. Op dat moment verdwijnt de grond onder je voeten. Juist op dit moment is het erg belangrijk om meer te genieten van de kleine momenten en altijd hoop te blijven houden in het leven. Ook regisseur en acteur Leo Alkemade heeft dit zelf meegemaakt. Zijn vader werd namelijk gediagnostiseerd met kanker.
Alkemade heeft hier een film over gemaakt. De film is een persoonlijk verhaal met een klein beetje humor. De film is een eerbetoon van Alkemade zijn eigen vader. 10 jaar geleden ontstond het idee om een deze film te maken, maar het duurde erg lang voordat het zo ver was. “De film was er bijna niet geweest”, vertelt Leo. Gepubliceerd door Elegance.
Champagne film
RTL vertelde dat Alkemade erg trots is op de film. Ondanks de heftige ziekte is er altijd genoeg ruimte voor humor en levenslust. “Humor is de mooiste manier om een verhaal te vertellen”, vertelt Alkemade. Acteren met Huub Stapel vond Alkemade geweldig. Op sommige momenten herkende Alkemade zijn eigen vader in een blik of een opmerking van de acteur. Hij vertelde dat sommige zinnen zijn vader ook kon zeggen.
In de film maakt hij een reis samen met Huub Stapel naar de champagnestreek. De reis heeft hij zelf nooit kunnen maken met zijn eigen vader. Zijn vader was te zwak om mee te kunnen gaan. Leo ging later alsnog. “Ik ben gegaan om de flessen te halen en ze thuis met hem op te drinken. De flessen die wij eigenlijk daar samen zouden openen”. Gepubliceerd door Linda.
Ook student Tess Sibum van de opleiding Mediaredactiemedewerker (15) maakt iets soortgelijks mee. Haar moeder heeft kanker en is ongeneeslijk ziek. Tess haar moeder werd ongeneeslijk ziek verklaard in 2022. De afgelopen vier jaar heeft Tess van haar moeder geleerd dat je geluk moet zoeken in de kleine dingen. Bijvoorbeeld, een mooie zonsondergang. ‘’Dit maakt je leven positiever en vergroot je blijdschap. Het is belangrijk om nooit je hoop te verliezen, ondanks je niet weet hoe je toekomst eruit gaat zien.’’ Tess vertelt ook dat je de hele tijd leeft in een spanning, want je weet niet wat er kan gebeuren. Bijvoorbeeld, je weet niet of de cellen erger worden of niet. De periode rondom de scans zijn daarom ook extra spannend. Ondanks dat blijft de moeder van Tess positief en vol blijdschap.
