Er is veel ophef over de publieke executie in de VS. Volgends de Amerikaanse oorlogsminister Pete Hegseth wordt dit laten zien in een livestream, maar vroeger was dit heel normaal want toen werden ook mensen in het openbaar ter dood gebracht. Straffen zoals ophanging, onthoofding en verbranding werden op openbare plekken uitgevoerd, bijvoorbeeld op een plein of bij een gevangenis. In Londen vonden door de eeuwen heen veel publieke executies plaats. De meest gebruikte methode was ophanging.
Waarom werden mensen geëxecuteerd?
De overheid gebruikte de doodstraf om mensen te straffen voor misdrijven, zoals moord, verraad en diefstal. Door de executie openbaar uit te voeren, wilden de autoriteiten ook anderen afschrikken. Mensen moesten zien wat er kon gebeuren als ze de wet overtraden. Daarnaast lieten de machthebbers hiermee zien dat zij de controle hadden. In het Engeland van de achttiende eeuw konden honderden verschillende misdrijven met de dood worden bestraft.
Waarom kwamen mensen kijken?
Publieke executies trokken grote groepen toeschouwers. In Londen kwamen soms wel 50.000 mensen kijken. Niet iedereen kwam met dezelfde reden. Sommige mensen zagen de executie als een waarschuwing, terwijl anderen nieuwsgierig waren of het als een vorm van vermaak beschouwden. Rondom de executieplaatsen werd zelfs geld verdiend: verkopers boden eten, drinken en pamfletten over de veroordeelden aan. Sommige toeschouwers betaalden voor een plek met goed uitzicht.
De Britse schrijver Charles Dickens was in 1849 aanwezig bij een publieke executie. Volgends het Londen museum schrok hij van het gedrag van sommige toeschouwers en verzette zich tegen deze openbare gebeurtenissen. In een brief beschreef hij de gebeurtenis als volgt: “De hele gebeurtenis was zo onbeschrijfelijk verschrikkelijk dat ik het onmogelijk vind om haar te beschrijven.” Deze uitspraak laat zien dat niet iedereen publieke executies als vermaak zag. Er kwam steeds meer kritiek op de manier waarop mensen naar de dood van anderen kwamen kijken.
Het einde van publieke executies
In de negentiende eeuw groeide de kritiek op publieke executies. Mensen begonnen zich af te vragen of deze gewelddadige gebeurtenissen daadwerkelijk hielpen om misdaad te voorkomen. In Engeland werden publieke executies in 1868 afgeschaft. De doodstraf bleef daarna nog bestaan, maar executies vonden voortaan achter gesloten deuren plaats.
